Kamsalamander (Triturus cristatus)Middelgrote tot grote watersalamander; brede kop; vaak zwarte bovenzijde, relatief grofkorrelig, flanken intens wit gespikkeld; lengte van de man 120-160 mm, de vrouw tot 180 mm; Mannetjes in de waterfase met hoge, diep getande rugkam, met een inkeping boven van de staartbasis volledig van de hoge bovenste staartzoom gescheiden; parelmoerkleurige band langs de zijkant van de staart.
Geelbuikvuurpad (Bombina variegata)Kleine kikker; afgeplat lichaam; hartvormige pupillen; onderzijde geel met zwart/loodgrijs gevlekt; gele borst- en bovenarmvlekken staan met elkaar in verbinding; gele vlek op de bal van hand en voet loopt door tot op de eerste vinger/teenpunt; tenminste de eerste vinger/teenpunt is geel van kleur; paarroep: melodieuze, zachte klanken: 'oeh..oeh..oeh', kan meer dan 40 x per min. worden herhaald.
Vroedmeesterpad (Alytes obstetricans)Kleine, gedrongen kikker; verticaal spleetvormige pupillen; drie knobbels op de bal van de hand; een rij grote wratten aan weerszijden van de rug; paarroep: opeenvolgende afzonderlijke tonen die lijken op een helder, krachtig radiosignaal.
Boomkikker (Hyla arborea)Kleine boomkikker; vinger-en teentoppen schijfvormig; rugzijde meestal geheel lichtgroen; donkere flankstreep van neusgat tot in de lies, die daar overgaat in liesstreep; pupil horizontaal ellipsvormig; paarroep: hard en ritmisch 'krek-krek-krek...'4-6 maal per seconde; grote delen van Europa.
Knoflookpad (Pelobates fuscus)Middelgrote, gedrongen kikker; pupil verticaal spleetvormig; helmvormige uitstulping midden op de kop; grote, scherpgerande en lichtbruine metatarsusknobbel; paarroep: monotoon 'klock..klock..klock'dat doet denken aan een ver verwijderd kloppen, meestal onder water.
Amfibieën

Amfibieën
In Nederland komen 16 soorten amfibieën voor. Met de reptielen vormen zij samen de Nederlandse herpetofauna.
Vrijwel iedereen komt weleens een bruine of groene kikker tegen of kruist bij gelegenheid een pad. Bij de zeldzamere soorten amfibieën ligt dat anders. Om die te zien te krijgen en dan ook nog te weten om welke soort het gaat is het nodig om meer te weten over verspreiding, ecologie en het waarnemen en herkennen van soorten.
Zowel qua aantallen dieren als qua gebied waar ze voorkomen gaat het met de Nederlandse amfibieën slecht. Alle soorten zijn dan ook beschermd in het kader van de Natuurbeschermingswet, wat wil zeggen dat ze niet gevangen, gedood of verstoord mogen worden.
De status van een soort in Nederland, d.w.z. de mate waarin een soort in Nederland bedreigd is, is te vinden in de zogenaamde rode lijst Reptielen en rode lijst Amfibieën.

De aanwezigheid van veel soorten amfibieën in een gebied duidt altijd op een rijke flora en fauna. Deze dieren stellen namelijk hoge eisen aan de kwaliteit van water en land. Maatregelen tot bescherming en herstel van de leefgebieden van Nederlandse amfibieën dragen daarom in belangrijke mate bij aan het behoud en herstel van de gehele natuur. De laatste jaren wordt dit steeds meer onderkend. Een en ander blijkt uit het toenemende aantal inrichtingsplannen van overheid en natuurbeschermingsorganisaties waarin verspreidingsgegevens van amfibieën een belangrijke rol spelen.

(bron: website R.A.V.O.N.)

The LIFE - Nature programme contributes grant aid and promotes projects within the European Community on sites of Community interest under the EU Habitats [92/43/EEC] and Birds [79/409/EEC] Directives.